Υπομέλας τόπος: Χοροθέατρο στο Κ.Θ.Β.Ε.

Το Χοροθέατρο του Κ.Θ.Β.Ε. παρουσιάζει από τις 3 έως τις 18 Μαΐου στη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου την παράσταση ΄΄Υπομέλας τόπος΄΄, σε σκηνοθεσία και χορογραφία Δημήτρη Σωτηρίου.
Αντανάκλαση της Θεσσαλονίκης στο πέρασμα του χρόνου. Ο ρεαλισμός διαλύεται σε μια σκηνική πράξη παραίσθησης... Τα πρόσωπα του έργου, έντεκα ίσκιοι, φτιάχνουν το δικό τους τελετουργικό ενεργοποιώντας μνήμες της πόλης... Κίνηση ρευστή, που προκύπτει από τη συνεργασία του κέντρου (βάρους) με την περιφέρεια (χέρια-πόδια-κόκκυγας-κεφάλι).
* Υπομέλας τόπος: ομάδα νευρώνων στον εγκέφαλο - πιθανόν λειτουργεί για την αποθήκευση μακροπρόθεσμης μνήμης.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Δημήτρης Σωτηρίου, Μουσική: Αλέξανδρος Ιωάννου, Σκηνικά-Κοστούμια: Αθανάσιος Κολαλάς, Video art - Επεξεργασία εικόνας: Λίλα Σωτηρίου, Δραματουργική επεξεργασία: Σοφία Χατζηβασιλείου, Βοηθός χορογράφος: Σύλβια Κατσαρού, Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Λιάκου.
Χορεύουν (με αλφαβητική σειρά): Μαρλέν Βερσιούρεν, Πόλυ Βόϊκου, Φάνια Γρηγορίου, Σοφία Καλπενίδου, Κωνσταντίνος Κατσαμάκης, Σταύρος Κόττας, Πέτρος Μάλαμας, Χάρης Πεχλιβανίδης, Έλενα Σγουραμάνη, Ηλίας Τσάκωνας, Πένυ Χριστοπούλου.

flash.gr

Περί χειροκροτήματος στο θέατρο…μιλά το savoir-vivre

Έγραψα εχθές ότι μετά την παράσταση ¨…με τη σιωπή¨ δεν χειροκρότησα , σήμερα διάφοροι φίλοι μου είπαν ότι αυτό είναι αγένεια.

Απαντώ λοιπόν με τη βοήθεια του Savoir-vivre του Χρήστου Ζαμπούνη ( κάντε κλικ ΕΔΩ), στη σελίδα 320, στο κεφάλαιο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ-ΘΕΑΤΡΟ-ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Γράφει :

¨ Εάν δεν είμεθα ευχαριστημένοι από μια παράσταση ή συναυλία, δεν είμεθα υποχρεωμένοι να χειροκροτήσουμε¨

Άρα έπραξα σωστά.

¨…με τη σιωπή¨ λίγες σκέψεις μετά την παράσταση.

Τα πράγματα δεν πήγαν καλά από την αρχή, φτωχό και ακριβό πρόγραμμα(7 ευρώ) αφού είχαμε πληρώσει 25 ευρώ εισιτήριο.

Μετά βιώσαμε όλα αυτά που συμβαίνουν στην επαρχιακή μας πόλη όταν έρχονται παραστάσεις με τηλεοπτικούς πρωταγωνιστές, ουρές στα ταμεία, καθυστέρηση στην έναρξη της παράστασης φασαρία κυρίως στα πρώτα λεπτά.

Τώρα στο κυρίως μέρος.

- Το έργο είχε ενδιαφέρον που όμως ο σκηνοθέτης σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσε να αναδείξει.

- Οι βασικοί πρωταγωνιστές ήταν οι αδύναμοι κρίκοι της παράστασης,

Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου δεν έπεισε για τις δραματικές της ικανότητες, απαράδεκτη κίνηση πάνω στη σκηνή (ειδικά σε σκηνές με χορό και μουσική) ενώ σε καθαρά δραματικές σκηνές έπεσε σε υπερβολές, με γκριμάτσες που θα απέφευγε και ερασιτέχνης ηθοποιός.

Ο Κώστας Αρζόγλου ήταν καλός, αλλά σε έναν μικρό ψιλοαδιάφορο ρόλο που όμως ήταν και ο μόνος που έδωσε (για λίγο) έναν αέρα στην παράσταση.

Ο Χρήστος Βασιλόπουλος με ανάγκασε να ανοίξω το πρόγραμμα κατά τη διάρκεια της παράστασης για να δω αν έχει πάει σε κάποια δραματική σχολή. Βέβαια στην προτελευταία σκηνή αξιοποίησε όλα τα εκφραστικά του μέσα( χαραμάδα των οπισθίων του) για να θρηνήσει το χαμό του Έρον – Έλεος, υπάρχουν όμορφοι άνδρες που είναι και ηθοποιοί, γιατί να παίζει αυτός ο τύπος ;

Στο ρόλο του Έρον ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος δεν ήταν κακός, είχε κάποιες καλές στιγμές, αλλά σίγουρα δεν έκανε κάποια ερμηνεία που θα την θυμάται κανείς αύριο.

H Υρώ Λούπη και η Άννα Μονογιού ήταν καλές και υποστήριξαν τον ρόλο τους με αξιοπρέπεια.

Φτωχά σκηνικά

Ενδυματολογικά χωρίς άποψη.

Μουσικά ασύνδετο, έκαψαν και το Βάλς του Σοστακόβιτς!!!!

Νομίζω ότι κάποια στιγμή το κοινό πρέπει να γίνει απαιτητικό και με λίγο πιο κριτική διάθεση και να μην αποθεώνει στο τέλος τους συντελεστές μόνο και μόνο γιατί τους βλέπει στην τηλεόραση (άρε Σεμίνα).

ΤΟ Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος δεν έχει ανάγκη από τέτοιου είδους συνεργασίες.

Φυσικά και δεν χειροκρότησα.

Ελπίζω σε μια καλή παράσταση από το έργο του Ε. Ιψεν Τζον Γαβρίηλ Μπόρκμαν με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, από τις 2 Μαΐου.

Αυτές είναι οι εικόνες μου, με το που γύρισα σπίτι…αύριο δεν θα θυμάμαι την παράσταση!!!

Το 24ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Καρδίτσα

Το 24ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Καρδίτσα

Αρχίζουν την σήμερα Παρασκευή οι παραστάσεις του 24ου Πανελληνίου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Καρδίτσα, ένα από τα πιο σημαντικά και πετυχημένα πολιτιστικά γεγονότα της ευρύτερης περιοχής. Την Παρασκευή το βράδυ, στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο Καρδίτσας οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν με συναυλία του γνωστού Καρδιτσιώτη μουσικοσυνθέτη και τραγουδιστή Διονύση Τσακνή. Όπως τόνισε σε συνέντευξη τύπου η πρόεδρος της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων νομού Καρδίτσας κ. Μένη Παπανικολάου, το πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας, είναι το μοναδικό στην Ελλάδα με τόση διάρκεια ζωής, για να προσθέσει:

«Είναι πλέον ένα καλλιτεχνικό γεγονός βαθιά ριζωμένο στις καρδιές των Καρδιτσιωτών που το αγαπούν και το στηρίζουν 24 ολόκληρα χρόνια. Είναι το φυτώριο μέσα από το οποίο ξεπήδησαν πάρα πολλοί καλλιτέχνες και θεατρικά σχήματα. Βοήθησε όλα αυτά τα χρόνια στην ενθάρρυνση της ερασιτεχνικής δημιουργίας και στην καλλιέργεια της θεατρικής παιδείας στον τόπο μας. Καθ' όλη τη διάρκεια των 24 χρόνων δήλωσαν συμμετοχή πάνω από 600 θεατρικά σχήματα και παρουσίασαν τη δουλειά τους τα 240 από αυτά. Η άρτια διοργάνωση, η καλή φιλοξενία, η στελέχωση των κριτικών επιτροπών, οι προσωπικότητες κύρους, καθώς και η αγάπη του θεατρόφιλου κοινού, ανέβασαν ψηλά τον πήχη του Φεστιβάλ».

Την Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ απαρτίζουν οι:

-Γιώτα Φέστα, ηθοποιός

-Σάκης Τσιλίκης, μουσικοσυνθέτης

-Μιχάλης Σδούγγος, σκηνογράφος

-Μπάμπης Τσικληρόπουλος, θεατρικός συγγραφέας

-Γιάννης Διαμαντόπουλος, σκηνοθέτης

Όσον αφορά τα τιμώμενα πρόσωπα αυτά είναι :

-Γκέλυ Μαυροπούλου, ηθοποιός

-Γιώργος Κωνσταντίνου, ηθοποιός

-Γιάννης Σμαραγδής, σκηνοθέτης

-Χάρυ Κλυνν (Βασίλης Τριανταφυλλίδης), ηθοποιός

-Κάρμεν Ρουγγέρη, ηθοποιός

www.kathimerini.gr

Σκέψεις για το θέατρο με αφορμή την παράσταση ¨ Λεωφορείο ο Πόθος

Είδα την παράσταση του Κρατικού Θεάτρου ¨ Λεωφορείο ο Πόθος¨
Δε θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω που πάει το θέατρο σήμερα….
Έχω την αίσθηση ότι η τηλεόραση σκοτώνει το θέατρο.
Όχι βέβαια από πλευράς εισιτηρίων, που οι τηλεοπτικοί σταρ γεμίζουν αίθουσες, αλλά στον τρόπο σκηνοθετικής προσέγγισης των κλασικών ειδικά κειμένων…
Η τηλεόραση έχει αλλάξει τις απαιτήσεις του κοινού και οι σκηνοθέτες ακολουθούν και αυτοί με τη σειρά τους τις τηλεοπτικές φόρμες, ψάχνοντας την εύκολη επιτυχία δια της πεπατημένης…Που ζητά και προβάλει την εικόνα σε βάρος του κειμένου…
Που ζητά τους γνωστούς ήχους-ακούσματα σε βάρος της μουσικής…
Το θέατρο είναι άλλο πράγμα από τα σήριαλ της τηλεόρασης και το μπαστάρδεμα του, με τηλεοπτικά κολπάκια, φόρμες, εικόνες, δεν το εξελίσσει, όμως μακροπρόθεσμα το εξοντώνει.

Το εξώφυλλο επάνω είναι από τη μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη στις εκδόσεις Καστανιώτη κάντε κλικ ΕΔΩ , ενώ η παράσταση του Κρατικού ήταν σε μετάφραση Χρήστου Νικολόπουλου.

Λίγες γραμμές από τον Γλάρο του Τσέχωφ γι΄ αυτούς που ακολουθούν το δρόμο της τέχνης.

Από το Γλάρο του Τσέχωφ, ο γιατρός Ντορν μιλά με Τρεπλιεφ για το έργο που παρουσίασε.

ΝΤΟΡΝ
Λοιπόν, εμένα το έργο μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι βέβαια κάπως παράξενο και δεν ξέρω και πως τελειώνει, αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Έχεις ταλέντο, πρέπει να συνεχίσεις...(Ο Τρεπλιεφ του σφίγγει το χέρι δυνατά και τον αγκαλιάζει απότομα) Παραείσαι όμως ευαίσθητος. Και δάκρυα, βλέπω...Τι ήθελα να πω; Το θέμα σου το άντλησες από το χώρο των αφηρημένων ιδεών κι έτσι έπρεπέ να κάνεις. Ένα έργο τέχνης πρέπει οπωσδήποτε να περιέχει κάποια μεγάλη ιδέα. Όποια κι αν είναι αυτή. Μόνο ό,τι είναι σοβαρό, είναι και ωραίο...Πολύ χλωμός μου φαίνεσαι.

ΤΡΕΠΛΙΕΦ
Δηλαδή εσείς λέτε - ότι πρέπει να συνεχίσω;

ΝΤΟΡΝ
Ναι...Αλλά να μιλάς μόνο για πράγματά σημαντικά, αιώνια. Εγώ, ξέρεις, τη ζωή μου τη φχαριστήθηκα, δεν έχω παράπονο. Αν όμως είχα δοκιμάσει την πνευματική ανάταση που νοιώθει ο καλλιτέχνης τη στιγμή της δημιουργίας, νομίζω πως θα περιφρονούσα το σαρκίον μου κι ό,τι σχετίζεται μ αυτό και θα προσπαθούσα να πετάξω όσο γίνεται πιο ψηλά, μακριά από τούτη τη γη.

ΤΡΕΠΛΙΕΦ
Με συγχωρείτε, η Νίνα που είναι;

ΝΤΟΡΝ
Και κάτι ακόμα: Η ιδέα που εκφράζει το έργο σου πρέπει να είναι ξεκάθαρη, συγκεκριμένη. Πρέπει να ξέρεις για ποιό λόγο γράφεις. Γιατί αν προχωρήσεις στο δρόμο της τέχνης χωρίς συγκεκριμένο στόχο, θα χαθείς, το ταλέντο σου θα είναι η καταστροφή σου.

Το απόσπασμα είναι από το Γλάρο του Αντον Τσέχωφ σε μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου από τις Εκδόσεις Κέδρος κάντε κλικ ΕΔΩ