Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TEXNH. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TEXNH. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Μαΐου 2008

Η ταινία «Πόντος» στο Φεστιβάλ των Καννών

Με ανακοίνωση της η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας, με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια, γνωστοποιεί ότι η ταινία μικρού μήκους, «Πόντος», σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή του νεαρού Πόντιου της Μελβούρνης, κ. Παναγιώτη Στεφανίδη (τέως Γενικού Γραμματέα της Ομοσπονδίας), επιλέχτηκε μεταξύ χιλιάδων άλλων έργων που στάλθηκαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και θα προβληθεί στον τελικό γύρο, που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 15 και 24 Μαΐου 2008.
Η Ομοσπονδία, μέσω του προέδρου της κ. Χαράλαμπου Ταβλαρίδη, συγχαίρει τον νεαρό Πόντιο, κ. Παναγιώτη Στεφανίδη και του εύχεται καλή επιτυχία στην τιτάνια αυτή προσπάθειά του.
Στην ανακοίνωση της Ομοσπονδίας επισημαίνεται πως «ο Παναγιώτης Στεφανίδης, νέος της τρίτης γενιά των ομογενών της Αυστραλίας, μόνος του, πέτυχε κάτι που, οι οργανωμένοι φορείς των Ποντίων του κόσμου, σωματεία, ομοσπονδίες και παγκόσμια όργανα, δεν μπόρεσαν να πετύχουν με αδιάκοπους και συνεχείς αγώνες δεκαετιών, μαζί και με τις εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις. Έφερε το Ποντιακό θέμα στο κέντρο της παγκόσμιας δημοσιότητας».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Kουβεντούλα για το θέμα και όχι μόνο, στο www.rizogalo.com

Σάββατο 19 Απριλίου 2008

Υπομέλας τόπος: Χοροθέατρο στο Κ.Θ.Β.Ε.


Το Χοροθέατρο του Κ.Θ.Β.Ε. παρουσιάζει από τις 3 έως τις 18 Μαΐου στη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου την παράσταση ΄΄Υπομέλας τόπος΄΄, σε σκηνοθεσία και χορογραφία Δημήτρη Σωτηρίου.
Αντανάκλαση της Θεσσαλονίκης στο πέρασμα του χρόνου. Ο ρεαλισμός διαλύεται σε μια σκηνική πράξη παραίσθησης... Τα πρόσωπα του έργου, έντεκα ίσκιοι, φτιάχνουν το δικό τους τελετουργικό ενεργοποιώντας μνήμες της πόλης... Κίνηση ρευστή, που προκύπτει από τη συνεργασία του κέντρου (βάρους) με την περιφέρεια (χέρια-πόδια-κόκκυγας-κεφάλι).
* Υπομέλας τόπος: ομάδα νευρώνων στον εγκέφαλο - πιθανόν λειτουργεί για την αποθήκευση μακροπρόθεσμης μνήμης.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Δημήτρης Σωτηρίου, Μουσική: Αλέξανδρος Ιωάννου, Σκηνικά-Κοστούμια: Αθανάσιος Κολαλάς, Video art - Επεξεργασία εικόνας: Λίλα Σωτηρίου, Δραματουργική επεξεργασία: Σοφία Χατζηβασιλείου, Βοηθός χορογράφος: Σύλβια Κατσαρού, Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Λιάκου.
Χορεύουν (με αλφαβητική σειρά): Μαρλέν Βερσιούρεν, Πόλυ Βόϊκου, Φάνια Γρηγορίου, Σοφία Καλπενίδου, Κωνσταντίνος Κατσαμάκης, Σταύρος Κόττας, Πέτρος Μάλαμας, Χάρης Πεχλιβανίδης, Έλενα Σγουραμάνη, Ηλίας Τσάκωνας, Πένυ Χριστοπούλου.

flash.gr

Τρίτη 15 Απριλίου 2008

Συναυλία με έργα του 20ου και 21ου αιώνα από το σύνολο dissonART

Σάββατο 19 Απριλίου 2008
Αποθήκη Γ΄ Ο.Λ.Θ (Λιμάνι)
Ώρα 20.30
Συναυλία με έργα του 20ου και 21ου αιώνα με ερμηνεία από το σύνολο σύγχρονης μουσικής DissonART.
Για την εκδήλωση ενήμερωση υπάρχει ΕΔΩ

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

ELINA GARANCA- Aria Cantilena

Πάρτε μια ιδέα από την φοβερή Λετονή mezzo-soprano κάντε κλικ ΕΔΩ!!!

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2008

Έκθεση αφίσας από τους σπουδαστές του ΑΚΤΟ


Οι σπουδαστές του κλάδου γραφιστικής του ΑΚΤΟ κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε διαγωνισμό φιλοτέχνησης αφισών για τις όπερες «Τόσκα» και «Τουραντότ» που παρουσιάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2007/2008.
Έκθεση των αφισών εγκαινιάζεται στο φουαγιέ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Θέατρο «Ολύμπια», Ακαδημίας 59) την Τετάρτη 26 Μαρτίου, ώρα 17:30. H έκθεση θα διαρκέσει έως τις 5 Απριλίου και θα είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 10:00 έως τις 20:00 καθημερινά. Στα εγκαίνια θα απονεμηθούν βραβεία και έπαινοι στους σπουδαστές που διακρίθηκαν.
Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις «Έτος Πουτσίνι - 150 χρόνια από τη γέννηση του δημιουργού» που διοργανώνει η Εθνική Λυρική Σκηνή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων ξεπέρασε τους 150 σπουδαστές. Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, στελέχη τη Λυρικής Σκηνής ανέλαβαν να παρουσιάσουν τα δύο αυτά έργα του Πουτσίνι στους σπουδαστές του ΑΚΤΟ, με αναλύσεις, προβολές, DVD παραστάσεων κ.ά.
Επιτροπή, που την αποτελούσαν οι Βλάσης Βέλλιος (Πρόεδρος ΑΚΤΟ), Φώτης Παπαθανασίου (Αντιπρόεδρος Εθνικής Λυρικής Σκηνής), Νίκος Πετρόπουλος (Σκηνογράφος - Σκηνοθέτης), Παύλος Σάμιος (Ζωγράφος), επέλεξε τους δύο βραβευθέντες σπουδαστές, Βασίλειο Τσιμπουκλή και Γιάννη Πανδή, στους οποίους θα απονεμηθούν χρηματικά βραβεία, ενώ έπαινοι θα δοθούν στις σπουδάστριες Κωνσταντίνα Χριστοπούλου, Ακριβή Ανδριανού, Αννα-Μαρία Κούση και στον σπουδαστή Μάρκο Ζουριδάκη.

flash.gr

Κυριακή 23 Μαρτίου 2008

Και cd ROM οι αρχαίοι έλληνες!(Marianne McDonald)



Αρχαιοκάπηλοι υπάρχουν πλέον διαφόρων ειδών. Που τους ακούμε καθημερινά να τερατολογούν και τους ανταμείβουμε με βουλευτικά έδρανα, αφού πριν, αγοράσουμε τα βιβλία τους ή πάμε στις σχολές τους να ανακαλύψουμε ότι οι αρχαίοι έλληνες είχανε πάει στο φεγγάρι.


Τυχαίνει όμως να υπάρχει και η κυρία Marianne McDonald, αμερικανίδα ελληνίστρια καθηγήτρια κλασικών σπουδών στο πανεπιστήμιο Irvine, στην Καλιφόρνια.
Κάντε κλικ στο ιστολόγιο ¨Διονύσης Βίτσος¨ για να διαβάσετε την συνέχεια ΕΔΩ

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008

Πέθανε ο μεγάλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Αρθουρ Κλαρκ


Ο Βρετανός Αρθουρ Κλαρκ, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, πέθανε την Τετάρτη σε ηλικία 90 ετών, ανακοίνωσε ο βοηθός του.
Ο δημιουργός του διάσημου 2001: Οδύσσεια του Διαστήματος υπέκυψε τα ξημερώματα στην αναπνευστική ανεπάρκεια από την οποία έπασχε το τελευταίο διάστημα, δήλωσε ο βοηθός του Ρόαν Ντε Σίλβα.
Ο Κλαρκ είχε γράψει πάνω από 100 βιβλία, όπως Γαιόφως, Οι Επικυρίαρχοι, Ραντεβού με τον Ράμα, Η Αυτοκρατορία της Γης, Πηγές του Παραδείσου και 3001: Η Τελική Οδύσσεια.
Το 1998 ο συγγραφέας εμφάνισε το σύνδρομο που εκδηλώνεται σε ορισμένους επιζώντες της πολιομυελίτιδας, δεκαετίες μετά την εμφάνιση της νόσου, και καθηλώθηκε σε αναπηρική πολυθρόνα. Το Σεπτέμβριο του 2007 δήλωσε ότι δεν θα εγκατέλειπε ποτέ ξανά το σπίτι του στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα.
Ο Αρθουρ Κλαρκ γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1917 στο Μάινχεντ του Σόμερσετ. Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ενδιαφέρον για την αστρονομία και την επιστημονική φαντασία.
Αν και δεν είχε τα χρήματα για να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο, στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε στη Βασιλική Αεροπορία ως ειδικός στα ραντάρ και συμμετείχε στην ανάπτυξη του συστήματος προειδοποίησης που επέτρεψε στη RAF να κερδίσει τη Μάχη της Βρετανίας.
Μετά τον πόλεμο πήρε πτυχίο Μαθηματικών και Φυσικής από το King's College του Λονδίνου.
Μετά τον πόλεμο υπήρξε επίσης διευθυντής της Βρετανικής Διαπλανητικής Εταιρείας και ήταν ο πρώτος στον κόσμο που πρότεινε την ιδέα χρήσης δορυφόρων σε γεωστατική τροχιά ως αναμεταδοτών στις τηλεπικοινωνίες.
Τα πρώτα του σημαντικά διηγήματα, Loophole και Rescue Party, δημοσιεύτηκαν το 1946 στο περιοδικό Astounding Science Fiction.
To 1953 o Κλαρκ γνώρισε και παντρεύτηκε την 22χρονη τότε Μέριλιν Μέιφιλντ, η οποία είχε ήδη έναν γιο από τον πρώτο της γάμο. Χώρισαν σε διάστημα έξι μηνών, αν και το διαζύγιο δεν επισημοποιήθηκε μέχρι το 1961, πέντε χρόνια μετά τη μετανάστευσή του στη Σρι Λάνκα.
Στις αρχές του 1998, λίγο πριν ο πρίγκιπας Κάρολος τον στέψει ιππότη στη διάρκεια επίσκεψής του στη Σρι Λάνκα, η βρετανική σκανδαλοθηρική εφημερίδα Sunday Mirror τον κατηγόρησε για παιδοφιλία. Ο ίδιος διέψευσε κατηγορηματικά το δημοσίευμα και αργότερα το ίδιο έτος κρίθηκε αθώος από τις Αρχές της Σρι Λάνκα. Η εφημερίδα απέσυρε τους ισχυρισμούς της και ο Αρθουρ Κλαρκ στέφθηκε ιππότης το 2000.
Με ευκαιρία τα 90ά του γενέθλια το Δεκέμβριο του 2007, ο Κλαρκ βιντεοσκόπησε ένα μήνυμα με το οποίο έλεγε «αντίο» σε φίλους και αναγνώστες.
Newsroom ΔΟΛ(in.gr)

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

Η όπερα «Δέσπω, η ηρωίς του Σουλίου» στο Τελλόγλειο

Η μονόπρακτη όπερα του Παύλου Καρρέρ (1829-1896) «Δέσπω, η ηρωίς του Σουλίου» θα ανεβεί με πρωτοβουλία της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο αμφιθέατρο του Τελλογλείου Ιδρύματος για τρεις παρουσιάσεις που θα δοθούν αντίστοιχα στις 20, 24 και 26 Μαρτίου 2008 στις 9.00 μ.μ. τιμώντας την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Η όπερα «Δέσπω» γράφηκε το 1875 και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πάτρα το 1882. Το λιμπρέτο υπογράφει ο Κερκυραίος Αντώνιος Μανούσος. Η υπόθεση της όπερας «Δέσπω» διαδραματίζεται στο Σούλι το 1803 όπου, ύστερα από μια νικηφόρα μάχη κατά του Αλή Πασά, η Δέσπω μαζί με τις άλλες γυναίκες καταφθάνουν για να περιποιηθούν τους τραυματίες. Εκεί, η Δέσπω μαθαίνει ότι ο σύζυγος της σκοτώθηκε και ορκίζεται εκδίκηση. Στην επόμενη επίθεση των Τούρκων οι Σουλιώτισσες γυναίκες κλείνονται στον Πύργο του Δημουλά. Η άμυνα των ανδρών καταρρέει και καθώς εισβάλουν οι Τούρκοι στον Πύργο, η Δέσπω τον ανατινάζει.

Τους ρόλους ερμηνεύουν με αλφαβητική σειρά οι καλλιτέχνες: Στέλλα Αδαμίδου σοπράνο, Παναγιώτης Μανιάτης τενόρος, Σοφία Πάτση μέτζο σοπράνο και Θανάσης Πόγκας βαρύτονος. Στην παρουσίαση συμμετέχουν οι ηθοποιοί της θεατρικής ομάδας «The.actro», το Φωνητικό Σύνολο «Τρισεύγενη Καλοκύρη» τη μουσική προετοιμασία του οποίου έκανε ο Νίκος Σπανός και ο Σάκης Λάιος στο πιάνο. Η γενική επιμέλεια της εκδήλωσης είναι του Αντώνη Σαραγιώτη.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Συνέντευξη της Κασσάνδρας Δημοπούλου(Κλεοπάτρα στην όπερα του Χέντελ, Ιούλιος Καίσαρας)

Η Κασσάνδρα Δημοπούλου, σαν Κλεοπάτρα έκλεψε την παράσταση ,με την πολύ καλή φωνή αλλά και την υποκριτική της ικανότητα.
Παρακάτω θα μάθουμε πιο πολλά για εκείνη.

Η συνεύντευξη είναι από το city portal κάντε κλικ ΕΔΩ


Η Κασσάνδρα Δημοπούλου ερμηνεύει το ρόλο της Κλεοπάτρας στην όπερα «Ιούλιος Καίσαρας» του George Frederick Handel, που ανεβαίνει στο Μέγαρο Μουσικής. Το λιμπρέτο αναφέρεται στην ερωτική ιστορία του Ρωμαίου στρατηλάτη και της Αιγύπτιας βασίλισσας.

Πότε και πού ξεκινήσατε τις μουσικές σπουδές σας;
Στη Θεσσαλονίκη, σε ηλικία 7 χρονών, στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης όπου και αποφοίτησα με πτυχίο βιολοντσέλου το 1994.

Σπουδάσατε παράλληλα τραγούδι και βιολοντσέλο;
Μέχρι να πάω στη Γερμανία δεν είχα καμία επαφή με το τραγούδι. Έφυγα από την Ελλάδα με σκοπό να συνεχίσω τις σπουδές στο βιολοντσέλο. Το 1996 κέρδισα μάλιστα και τη διεθνή υποτροφία από το Royal College of Music του Λονδίνου, αλλά στο μεταξύ είχα ήδη αποφασίσει να σπουδάσω στη Γερμανία. Μπήκα στη σχολή Hoch-schule fuer Musik, στο Detmold, γιατί τους άρεσε η φωνή μου και εκτίμησαν τη μουσικότητά μου. Δεν είχα ιδέα από τραγούδι, ήταν συγκλονιστικό. Για 4 από τα 5 χρόνια των σπουδών είχα πα-ράλληλα και το όργανο και το τραγούδι.

Στο τραγούδι τι αγαπάτε περισσότερο;
Την αμεσότητα της ανθρώπινης φωνής. Η φωνή τα λέει όλα, δεν μπορείς να κρυφτείς. Αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση για τη συνειδητοποίησή μου.

Οι μουσικές σας σπουδές πόσο έχουν βοηθήσει την καριέρα σας στο τραγούδι;
Το ότι είμαι μουσικός και όχι απλώς τραγουδίστρια είναι ένα μεγάλο προνόμιο. Αντιλαμβάνομαι τη μουσική πιο σφαιρικά, έχω τεράστια ευκολία στην εκμάθηση ενός ρόλου και πολύ περισσότερες γνώσεις επάνω στη μουσική.

Επιπλέον έχετε ασχοληθεί με το σύγχρονο θέατρο και το χορό. Γιατί;
Η όπερα δεν είναι μια συναυλία, είναι και θέατρο. Ένας λυρικός τραγουδιστής πρέπει να είναι και ηθοποιός. Όσο για το χορό, μου άρεζε πάντα και μου έδωσε άλλη προοπτική στην κίνηση που σίγουρα δεν βλάπτει τη σκηνική παρουσία μου, το αντίθετο μάλιστα. Επίσης μου ανέπτυξε μια τρομερή σκηνική μνήμη.

Στη Γερμανία ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα απ' ό,τι γνωρίζατε έως εκείνη τη στιγμή στην Ελλάδα;
Εντελώς διαφορετικά. Το περιβάλλον, η κουλτούρα, η γλώσσα, το χιούμορ... νομίζω ότι αυτό που πάντα θα χωρίζει ή θα ενώνει τους λαούς είναι το χιούμορ. Μαζί με τον ήλιο, ήταν αυτό που μου έλειψε περισσότερο απ’ όλα!

Τα χρόνια των σπουδών και της ζωής σας στο εξωτερικό τι σας έδωσαν κυρίως;
Πειθαρχία και υπομονή, πολλή γνώση και την αίσθηση ότι η ζωή μου μπορεί να γίνει μόνο καλύτερη μετά από όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισα.

Γιατί επιστρέψατε στην Ελλάδα;
Γιατί έζησα 12 χρόνια εκτός και στο μεταξύ η Ελλάδα έκανε πολλά βήματα στο χώρο του πολιτισμού. Τώρα νιώθω ότι υπάρχει έδαφος για να καλλιεργήσουμε οι νέοι καλλιτέχνες κάτι καινούργιο και να προσφέρουμε ό,τι συλλέξαμε τόσα χρόνια.

Τα δεδομένα στο χώρο του κλασικού τραγουδιού δεν είναι τα ίδια με εκείνα των χωρών όπου έχετε δουλέψει. Ποιο είναι το ζητούμενό σας;
Τα δεδομένα δεν είναι τα ίδια, αλλά ούτε είναι και τόσο διαφορετικά. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι η αγορά εδώ είναι πάρα πολύ μικρή. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση υπερβολικά «οικογενειακή», νομίζω ότι δεν χρειάζεται να το αναλύσω κι άλλο αυτό. Θα ήθελα, και αυτό ισχύει για όλες τις χώρες, να εργάζομαι με ανθρώπους που αγαπούν την ουσία της τέχνης, ανθρώπους με γνώση και ενθουσιασμό, με όραμα και πίστη. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή μου.

Μιλήστε μας για το ρόλο σας, της Κλεοπάτρας, στην όπερα «Ιούλιος Καίσαρας» του Handel που ανεβαίνει στο Μέγαρο.
Η όπερα αυτή είναι η ωραιότερη όπερα του Handel. Πρωτοανέβηκε το 1724, αλλά όπως θα διαπιστώσετε όταν θα δείτε την παράσταση, είναι μοντέρνα! Έχει χιούμορ, δραματικότητα, η μουσική είναι ρυθμική, ζωντανή, οι ρόλοι αληθινοί, με βάθος, άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζούνε σήμερα. Η Κλεοπάτρα είναι μια γυναίκα-μύθος. Είναι ένας χαρακτήρας πολύπλοκος, αντιφατικός, γοητευτικός. Ο Handel της δίνει μια διάσταση πολύ ανθρώπινη, με στιγμές αδυναμίας. Είναι συναρπαστικός ρόλος και τρομερά απαιτητικός.

Με το ρόλο αυτό κάνετε το ντεμπούτο σας στον ελληνικό χώρο;
Ναι, και χαίρομαι πολύ που είναι στη Θεσσαλονίκη. Ελπίζω ο κόσμος να έρθει στις παραστάσεις, είναι έξω από κάθε κλισέ που έχουν στο μυαλό τους για την όπερα.Ο «Ιούλιος Καίσαρας» είναι ένα θέαμα που θα ταρακουνήσει τον κόσμο. Η σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη είναι πολύ δυνατή, οι χορογραφίες εντυπωσιακές, θυμίζει μιούζικαλ και όχι βαρετή «παλαιά μουσική» όπως την αποκαλούνε! Είναι φοβερή δουλειά, όλοι ξεπερνάμε κατά πολύ τα όριά μας και σίγουρα τα όρια του τι «μπορεί» να κάνει ένας λυρικός τραγουδιστής. Αυτό έχει το τίμημά του, αλλά επιτέλους, η όπερα πρέπει να ξαναγυρίσει κοντά στο λαό, εκεί που ανήκει. Όταν δώσεις χαρά και ψυχαγωγία στον κόσμο, θα έρθει και θα πληρώσει και κάτι παραπάνω, αλλά πρέπει να ξέρει ότι θα περάσει καλά. Αυτός είναι ο στόχος της παραγωγής μας! Να αλλάξει κάτι!

Στην εποχή μας έχουν αλλάξει τα δεδομένα στο κλασικό τραγούδι;
Το μάρκετινγκ, η προβολή έχουν επηρεάσει πολύ το χώρο σας; Ναι, έχουν αλλάξει, όπως σε όλους τους χώρους έτσι και σ’ αυτόν. Οι τραγουδιστές δεν διαρκούν πια, δεν προλαβαίνουν, τους εκμεταλλεύονται νωρίς και τους ρίχνουν στα βαθιά νερά πριν την ώρα τους, με λάθος ρόλους. Δεν προλαβαίνουν να ωριμάσουν σωστά. Εγώ θέλω να κάνω τα πράγματα στην ώρα τους και όταν είμαι έτοιμη για τον κάθε ρόλο. Να μπορώ να υπηρετήσω το συνθέτη και τη μουσική του και να ενσαρκώσω τον χαρακτήρα που έχω μπροστά μου με ειλικρίνεια. Ακόμη κι αν αυτό μου στοιχίσει το να «χάσω» κάποιες ευκαιρίες. Μου έτυχε πρόσφατα μια τέτοια κατάσταση στη Λυρική Σκηνή και πιστέψτε με, δεν εκτιμήθηκε η άρνησή μου, θα έλεγα ότι είχε αρνητικά αποτελέσματα! Έτσι είναι τα πράγματα παντού αυτή τη στιγμή. Ή κάνεις αυτό που σου δίνουν, όποτε θέλουν και όπως θέλουν, ή σε βγάζουν από το παιχνίδι. Δεν με νοιάζει όμως καθόλου, τελικά θα γίνει όπως εγώ το επιλέγω!

Υπάρχουν κάποια λόγια που ακούσατε και που είναι πάντα στο μυαλό σας;
Τα λόγια ενός μεγάλου τραγουδιστή και δάσκαλου: «Canta dentro». Ακούγεται ίσως κλισέ, αλλά είναι αλήθεια. Αν τραγουδάς μέσα σου, θα ακουστείς.

Σπάνιο πορτραίτο του Μότσαρτ ταυτοποιήθηκε στο Λονδίνο


Ένα σπάνιο πορτραίτο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ίσως το καλύτερο που έχει φιλοτεχνηθεί και το οποίο παρέμενε στο σκοτάδι για περισσότερα από 200 χρόνια, κατάφερε να ταυτοποιήσει ένας Αγγλος ερευνητής.

Ο καθηγητής Κλιφ Αϊσεν του King's College του Λονδίνου χρειάστηκε περισσότερο από έναν χρόνο για να αποδείξει ότι o πίνακας που αγοράστηκε το 2005 από έναν Αμερικανό συλλέκτη είναι ένα αυθεντικό πορτραίτο του σπουδαίου μουσουργού, που πέθανε το 1791.

«Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για το σημαντικότερο πορτραίτο του Μότσαρτ που αποκαλύπτεται μετά το θάνατό του» δήλωσε στο BBC, επισημαίνοντας πως υπάρχουν μόνο άλλα τρία αυθεντικά πορτραίτα του συνθέτη από την «περίοδο της Βιέννης», δηλαδή από το 1781 έως τη χρονιά που πέθανε.

Ο πίνακας απεικονίζει τον Μότσαρτ σε προφίλ και τον δείχνει να φορά ένα κόκκινο σακάκι. Σύμφωνα με τον Αϊσεν, το σακάκι είναι σχεδόν το ίδιο με εκείνο που περιέγραφε ο συνθέτης σε μία επιστολή προς τον πατέρα του, το 1782.

Η προσωπογραφία εκτιμάται ότι φιλοτεχνήθηκε το 1783 από τον Αυστριακό ζωγράφο Ζόζεφ Χίκελ και ανήκε στην οικογένεια του Γιόχαν Λόρενζ Χαγκενάουερ, στενού φίλου του Μότσαρτ από το Σάλτσμουργκ.

Περιγραφές της οικογένειας θέλουν τον Χίκελ να δώρισε το πορτραίτο στον Μότσαρτ αφότου ο διάσημος μουσουργός συνέθεσε τη σερενάτα Κ375 για πνευστά, για ένα από τα μέλη της οικογένειας του Χίκελ.

Newsroom ΔΟΛ(in.gr)

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2008

Μεγάλη αναδρομική έκθεση για τον Νικόλαο Λύτρα διοργανώνει η Εθνική Πινακοθήκη


Μεγάλη αναδρομική έκθεση του Νικολάου Λύτρα διοργανώνει η Εθνική Πινακοθήκη από τις 19 Μαρτίου. Εκατό ελαιογραφίες, 150 σχέδια, περίπου 40 σκίτσα, φωτογραφίες, επιστολές και ντοκουμέντα μελετούν τη ζωή και το έργο του μεγαλύτερου εκπροσώπου του ελληνικού ιμπρεσιονισμού.
Η έκθεση έχει τίτλο «Νίκος Λύτρας (1883- 1927): Χτίζοντας με το χρώμα και το φως» και είναι αφιερωμένη στον ζωγράφο που με το ανήσυχο πνεύμα του έδωσε νέα δυναμική στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο.
Η έκθεση είναι χωρισμένη σε ενότητες και διοργανώνεται 80 χρόνια μετά την πρώτη αναδρομική έκθεση του ζωγράφου -το 1929. Σε αυτήν, σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, περιλαμβάνονται πορτρέτα, ιδιαίτερα γυναικών και παιδιών, εσωτερικοί χώροι, νεκρές φύσεις και τοπία, τόσο νησιωτικά, όσο και αττικά.
Ο Νικόλαος Λύτρας καταγόταν από την Τήνο -όπως και άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες. Γεννήθηκε το 1883 και σε ηλικία 20 ετών πήγε στη Σχολή του Μονάχου. Η πόλη εκείνη την περίοδο αποτελούσε σημαντική καλλιτεχνική σκηνή, γεγονός που επηρέασε σημαντικά τον ζωγράφο.
Μεγάλη επιρροή του υπήρξε και το κίνημα του Γαλάζιου Καβαλάρη. Στη σύντομη ζωή του -πέθανε το 1927- ο Ν.Λύτρας δημιούργησε την πρώτη ελληνική υπαιθριστική ζωγραφική.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχουν αναλάβει η ιστορικός τέχνης Αφροδίτη Κούρια και ο Δημήτρης Πόρτολος και θα διαρκέσει έως τις 2 Ιουνίου.
Newsroom ΔΟΛ(in.gr)